Normal
0

21

false
false
false

PL
X-NONE
X-NONE

/* Style Definitions */
table.MsoNormalTable
{mso-style-name:Standardowy;
mso-tstyle-rowband-size:0;
mso-tstyle-colband-size:0;
mso-style-noshow:yes;
mso-style-priority:99;
mso-style-parent:””;
mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt;
mso-para-margin-top:0cm;
mso-para-margin-right:0cm;
mso-para-margin-bottom:8.0pt;
mso-para-margin-left:0cm;
line-height:107%;
mso-pagination:widow-orphan;
font-size:11.0pt;
font-family:”Calibri”,sans-serif;
mso-ascii-font-family:Calibri;
mso-ascii-theme-font:minor-latin;
mso-hansi-font-family:Calibri;
mso-hansi-theme-font:minor-latin;
mso-bidi-font-family:”Times New Roman”;
mso-bidi-theme-font:minor-bidi;
mso-fareast-language:EN-US;}

Gry planszowe to nie tylko kawałek tektury i kartonów. To też
fabuła, którą przeżywamy, mały fragment rzeczywistego lub fikcyjnego świata
zamknięty w pudełku, które ląduje na regale. Każdy z nas ma swój ulubiony typ
gier, do których chętnie siada, i takie, do których nie ma mowy, by się
przekonać. Choć nie przepadam za grami o kosmosie, moją ulubioną jest „Diuna:
Imperium – Powstanie”. Ten swoisty paradoks tłumaczą mechaniki gry i sposób, w
jaki są połączone. Postanowiłem przybliżyć Wam kilka popularnych mechanik gier,
które mogą Was zainteresować.

1.     Rzut kośćmi
(K6) – Gracze rzucają kośćmi, a to, co wypadnie, wpływa na to, co mogą zrobić w
grze. Przykład: w „Catanie” rzuty kośćmi decydują, jakie zasoby gracze dostaną.
Rzut kośćmi to często dodatek w nowoczesnych grach planszowych.

2.     Zarządzanie
ręką kart – Gracze trzymają w ręce karty, które muszą wykorzystywać w
odpowiedni sposób, by odnieść sukces. Tego typu mechanika występuje w „7 Cudach
Świata”.

3.     Budowanie
talii (deck-building) – Gracze tworzą swoją talię kart w trakcie gry, dodając
nowe karty, które pozwalają na lepsze akcje w przyszłości. Przykład: w
„Splendorze” stopniowo rozwijamy swoją talię, by osiągnąć większy sukces.

4.     Worker
placement (umieszczanie robotników) – Gracze wysyłają swoje pionki (robotników)
na różne miejsca na planszy, by zdobywać zasoby, wykonywać akcje czy zdobywać
punkty. Przykład: „Everdell”.

5.     Area control
(kontrola terytorium) – Gracze rywalizują o kontrolowanie różnych obszarów na
planszy. Ważne jest, by dominować na tych terenach. Tę mechanikę znajdziemy w
grze „El Grande”.

6.     Push your
luck (ryzyko) – Gracze podejmują ryzyko, mając nadzieję na dobry wynik, ale
mogą też ponieść porażkę. Najlepiej znaną grą z tą mechaniką jest „Cubitos”.

7.     Action points
(punkty akcji) – Gracze mają określoną liczbę punktów, które mogą wydać na
różne akcje w swojej turze. Tego typu mechanika występuje w grach takich jak
„Nemesis” czy „Cthulhu: Dead May Die”.

8.     Set
collection (zbieranie zestawów) – Gracze zbierają karty lub elementy, tworząc
zestawy, które zapewniają punkty lub inne korzyści. Przykład: mechanika ta
występuje w grze „Wsiąść do Pociągu…”.

9.     Auction/bidding
(aukcje/licytacje) – Gracze licytują się o różne elementy gry, jak karty czy
zasoby. Pamiętacie „Modern Art”?

10.  Cooperative
(współpraca) – Gracze muszą współpracować, by osiągnąć wspólny cel, często
przeciwko grze. W „Pandemic” na przykład walczymy razem z zarazą.

11.  Grid movement
(ruch po siatce) – Gracze poruszają się po planszy, która jest podzielona na
siatkę pól. Muszą podejmować decyzje o najlepszych trasach, którymi pójdą.
Przykład: „Rój”.

12.  Tile-laying
(układanie kafelków) – Gracze układają kafelki na planszy, tworząc wzory,
budując obszary lub zdobywając punkty. Przykłady: „Carcassonne”, „Azul”.

13.  Variable
player powers (gry asymetryczne) – Każdy gracz ma unikalne zdolności lub
umiejętności, które różnią się od innych. Przykład: „Root”.

14.  Modular board
(modułowa plansza) – Plansza składa się z elementów, które można losowo lub
celowo układać, co zmienia układ planszy w każdej rozgrywce. Przykład:
„Betrayal at House on the Hill”.

15.  Legacy – Gra,
która zmienia się w trakcie rozgrywki, a decyzje podjęte przez graczy mają
trwały wpływ na przyszłe rundy. Często wprowadzane są nowe elementy, które
odblokowują się z czasem. Zwana czasami grą kampanijną – kojarzycie
„Gloomhaven”?

Na pewno zauważyliście, że w niektórych grach występuje
więcej niż jedna mechanika. Ich umiejętne połączenie ma ogromny wpływ na sukces
gry na rynku. Przykładem może być „Everdell”, które łączy Worker Placement z
budowaniem talii, tworząc w ten sposób ciekawą i angażującą rozgrywkę. Podobnie
jest w „Diuna: Imperium”. W bardziej złożonych grach euro spotykamy różne
kombinacje mechanik, które mogą być uproszczone lub bardziej rozbudowane. W
„Trickerion” wysyłanie pracowników odbywa się przez zagrywanie kart, a wybór
najbardziej pożądanego pola ustala się za pomocą rzutu kośćmi, a każdy z
pracowników ma inny limit punktów akcji…

Z grą planszową jest jak z gotowaniem – oprócz głównych
składników, twórcy muszą dodać odpowiednią ilość przypraw, żeby danie było
smaczne, ale nie przesadzone.